INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Aleksander Władysław Dauksza (Dauxa, Doksa) h. Pierzchała  

 
 
Biogram został opublikowany w 1938 r. w IV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Dauksza (Dauxa, Doksa) Aleksander Władysław, h. Pierzchała (1677–1747), jezuita, ur. 24 VII w powiecie wołkowyskim. Nauki pobierał w szkołach jezuickich; do jezuitów też wstąpił w 1695. Po skończonych studiach filozof. i teologicznych, uwieńczonych doktoratem teologii i kanonów, uczył wymowy przez 3 lata, filozofii przez 3, a teologii przez 7 w Wilnie i Warszawie, resztę zaś życia spędził na przełożeństwie największych domów prow. litewskiej; był superiorem domów profesów w Wilnie dwukrotnie (1722–3, 1738–41), prowincjałem litewskim dwukrotnie (1723–7, 1735–8), rektorem Akademii Wil. dwukrotnie (1727–31, 1741–5), rektorem kolegium warszawskiego (1731–5). Obdarzony niezwykłym zdrowiem (raz tylko w życiu swym chorował przed śmiercią), zawsze czynny, o dużych zaletach umysłu i serca, D. był jednym z najbardziej czynnych i zasłużonych przełożonych i organizatorów i przyczynił się swoją działalnością skutecznie do dźwignięcia kulturalnego prowincji litewskiej. Na pierwszym miejscu trzeba położyć jego zasługi na polu naprawy szkolnictwa; pobudzał gorliwość nauczycieli, tępił niedbalstwo, ograniczył karę bicia w szkole, pierwszy zaczął wysyłać młodych na studia zagraniczne. Zreorganizował gospodarkę w majątkach kolegiów, dbał o dobro poddanych, polepszył ich dolę, uważając słusznie ich dobrobyt za podstawę dobrobytu właścicieli majątku, ograniczył bardzo wybitnie władzę administratorów folwarków, wprowadzając kontrolę i karząc wszelkie nadużycia bardzo surowo. Niespokojne czasy utrudniały mu bardzo działalność i paraliżowały jego wysiłki. Oddawszy rządy Akademii następcy, otrzymał jako ostatnią placówkę urząd rektora i instruktora trzeciej próby przy kościele św. Rafała w Wilnie, gdzie też umarł 18 IV 1747.

 

Arch. T. J. Lituaniae, tomy historii 47–50, katalogi 22–7, 57–8; Arch. Prow. Małopolskiej T. J., rkp. 266; Poszakowski, De viris illustribus Prov. Lit. f. 158, 979, rkp. 244; Listy D. jako prowincjała; Bednarski, Upadek i odrodzenie szkół jezuickich w Polsce, Kr. 1933; Załęski, Jezuici w Polsce, Lw. III i IV.

Stanisław Bednarski T. J.

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.